พระสุตันตปิฎกบาลี: 1/104/127
วินยปิฏเก มหาวิภงฺโค ภาค ๑
สปริกฺขารถวิกา ภิสิวํสา ๑ น นิกฺขม ๒
ขาทนียญฺจ วิสฺสาสํ สสญฺญายปเร ทุเว
สตฺต นาวหรามาติ สตฺต เจว อวาหรุํ
สงฺฆสฺส อวหรุํ สตฺต ปุปฺเผหิ อปเร ทุเว
ตโย จ วุตฺตวาทิโน มณี ตีณิ อติกฺกเม
สูกรา จ มิคา มจฺฉา ยานญฺจาปิ ปวตฺตยิ
ทุเว เปสี ทุเว ทารู ปํสุกูลํ ทุเว ทกา
อนุปุพฺพวิธาเนน ตทญฺโญ น ปริปูรยิ
สาวตฺถิยา จตุโร มุฏฺฐี เทฺว วิฆาสา ทุเว ติณา
สงฺฆสฺส ภาชเย สตฺต สตฺต เจว อสามิกา
ทารูทกา มตฺติกา เทฺว ติณานิ
สงฺฆสฺส สตฺต อวหาสิ เสยฺยํ
สสฺสามิกํ น จาปิ นีหเรยฺย
หเรยฺย สสฺสามิกํ ตาวกาลิกํ
จมฺปา ราชคเห เจว เวสาลิยา จ อชฺชุโก
พาราณสี จ โกสมฺพี สาคลา ทฬฺหิเกน จาติ ฯ
[๑๒๗] เตน โข ปน สมเยน ฉพฺพคฺคิยา ภิกฺขู รชกตฺถรณํ
คนฺตฺวา รชกภณฺฑิกํ อวหรึสุ ฯ เตสํ กุกฺกุจฺจํ อโหสิ ภควตา
สิกฺขาปทํ ปญฺญตฺตํ กจฺจิ นุ โข มยํ ปาราชิกํ อาปตฺตึ
#๑ รา. ภิสิวํโส ฯ ๒ ยุ. ม. น นิกฺขเม ฯ