พระสุตันตปิฎกบาลี: 1/124/172
วินยปิฏเก มหาวิภงฺโค ภาค ๑
มุสาวาเท ปาจิตฺติยสฺสาติ ฯ เตน โข ปน สมเยน ราชคเห
ถุลฺลนนฺทาย ภิกฺขุนิยา อนฺเตวาสี ภิกฺขุนี ถุลฺลนนฺทาย ภิกฺขุนิยา
อุปฏฺฐากกุลํ คนฺตฺวา อยฺยา อิจฺฉติ มธุโคฬกํ ขาทิตุนฺติ ปจาเปตฺวา
หริตฺวา อตฺตนา ปริภุญฺชิ ฯ สา ชานิตฺวา ตํ โจเทสิ อสฺสมณีสิ
ตฺวนฺติ ฯ ตสฺสา กุกฺกุจฺจํ อโหสิ ฯเปฯ อนาปตฺติ ภิกฺขเว
ปาราชิกสฺส อาปตฺติ สมฺปชานมุสาวาเท ปาจิตฺติยสฺสาติ ฯ
[๑๗๒] เตน โข ปน สมเยน เวสาลิยํ อายสฺมโต อชฺชุกสฺส
อุปฏฺฐากสฺส คหปติโน เทฺว ทารกา โหนฺติ ปุตฺโต จ ภาคิเนยฺโย
จ ฯ อถโข โส คหปติ อายสฺมนฺตํ อชฺชุกํ เอตทโวจ อิมํ ภนฺเต
โอกาสํ โย อิเมสํ ทฺวินฺนํ ทารกานํ สทฺโธ โหติ ปสนฺโน ตสฺส
อาจิกฺเขยฺยาสีติ ฯ โส กาลมกาสิ ๑ ฯ เตน โข ปน สมเยน ตสฺส
คหปติโน ภาคิเนยฺโย สทฺโธ โหติ ปสนฺโน ฯ อถโข อายสฺมา
อชฺชุโก ตํ โอกาสํ ตสฺส ทารกสฺส อาจิกฺขิ ฯ โส เตน สาปเตยฺเยน
กุฏุมฺพญฺจ สณฺฐเปสิ ทานญฺจ ปฏฺฐเปสิ ฯ อถโข ตสฺส คหปติโน
ปุตฺโต อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ เอตทโวจ โก นุ โข ภนฺเต อานนฺท
ปิตุโน ทายชฺโช ปุตฺโต วา ภาคิเนยฺโย วาติ ฯ ปุตฺโต โข
อาวุโส ปิตุโน ๒ ทายชฺโชติ ฯ อยํ ภนฺเต อยฺโย อชฺชุโก อมฺหากํ
#๑ ยุโรปิยมรมฺมโปตฺถเกสุ อยมตฺโถ น ทิสฺสติ ฯ อมฺหากมฺปน
#โปตฺถเก รามญฺญโปตฺถเก จ ปญฺญายเตว ฯ ๒ มาตาปิตูนนฺติปิ
#ปาโฐ ฯ