พระสุตันตปิฎกบาลี: 1/126/174 175
วินยปิฏเก มหาวิภงฺโค ภาค ๑
[๑๗๔] เตน โข ปน สมเยน เทฺว ภิกฺขู สหายกา โหนฺติ ปณฺฑโก
จ กปิโล จ ฯ เอโก คามเก วิหรติ เอโก โกสมฺพิยํ ฯ อถโข
ตสฺส ภิกฺขุโน คามกา โกสมฺพึ คจฺฉนฺตสฺส อนฺตรามคฺเค นทึ
ตรนฺตสฺส สูกริกานํ หตฺถโต มุตฺตา เมทวฏฺฏิ ปาเท ลคฺคา โหติ ฯ
โส ภิกฺขุ สามิกานํ ทสฺสามีติ อคฺคเหสิ ฯ สามิกา ตํ ภิกฺขุํ
โจเทสุํ อสฺสมโณสิ ตฺวนฺติ ฯ ตํ อุตฺติณฺณํ อญฺญตรา โคปาลิกา
ปสฺสิตฺวา เอตทโวจ เอหิ ภนฺเต เมถุนํ ธมฺมํ ปฏิเสวาติ ฯ โส
ปกติยาปาหํ อสฺสมโณติ ตสฺสา เมถุนํ ธมฺมํ ปฏิเสวิตฺวา โกสมฺพึ
คนฺตฺวา ภิกฺขูนํ เอตมตฺถํ อาโรเจสิ ฯ ภิกฺขู ภควโต เอตมตฺถํ
อาโรเจสุํ ฯ อนาปตฺติ ภิกฺขเว อทินฺนาทาเน ปาราชิกสฺส อาปตฺติ
เมถุนํ ธมฺมํ สมาโยเค ปาราชิกสฺสาติ ฯ
[๑๗๕] เตน โข ปน สมเยน สาคลายํ อายสฺมโต ทฬฺหิกสฺส
สทฺธิวิหาริโก ภิกฺขุ อนภิรติยา ปีฬิโต อาปณิกสฺส เวฐนํ อวหริตฺวา
อายสฺมนฺตํ ทฬฺหิกํ เอตทโวจ อสฺสมโณ อหํ ภนฺเต วิพฺภมิสฺสามีติ ฯ
กึ ตยา อาวุโส กตนฺติ ฯ อาปณิกสฺส เวฐนํ คณฺหามิ ภนฺเตติ ๑ฯ
อาหราเปตฺวา อคฺฆาเปสิ ฯ ตํ อคฺฆาเปนฺตํ น ปญฺจมาสกํ ๒
#๑ ยุโรปิยมรมฺมโปตฺถเกสุ อิมสฺส อตฺถสฺส วิสทิสตา โหติ ฯ ตตฺถ หิ
#โส เอตมตฺถํ อาโรเจสีติ วุตฺตํ ฯ อมฺหากมฺปน โปตฺถเก รามญฺญ-
#โปตฺถเก จ อีทิโสเยวตฺโถ ปญฺญายติ ฯ ๒ ยุ. ปญฺจมาสเก ฯ
#ม. ปญฺจมาสโก ฯ