พระสุตันตปิฎกบาลี: 1/129/176
วินยปิฏเก มหาวิภงฺโค ภาค ๑
มิคลณฺฑิกํปิ สมณกุตฺตกํ อุปสงฺกมิตฺวา เอวํ วเทนฺติ ๑ สาธุ โน
อาวุโส ชีวิตา โวโรเปหิ อิทํ เต ปตฺตจีวรํ ภวิสฺสตีติ ฯ อถโข
มิคลณฺฑิโก สมณกุตฺตโก ปตฺตจีวเรหิ ภโฏ สมฺพหุเล ภิกฺขู
ชีวิตา โวโรเปตฺวา โลหิตกํ ๒ อสึ อาทาย เยน วคฺคุมุทา นที
เตนุปสงฺกมิ ฯ อถโข มิคลณฺฑิกสฺส สมณกุตฺตกสฺส โลหีตกํ
ตํ ๓ อสึ โธวนฺตสฺส อหุเทว กุกฺกุจฺจํ อหุ วิปฺปฏิสาโร อลาภา
วต เม น วต เม ลาภา ทุลฺลทฺธํ วต เม น วต เม สุลทฺธํ
พหุํ วต มยา อปุญฺญํ ปสุตํ โยหํ ภิกฺขู สีลวนฺเต กลฺยาณธมฺเม
ชีวิตา โวโรเปสินฺติ ฯ อถโข อญฺญตรา มารกายิกา เทวตา
อภิชฺชมาเน อุทเก อาคนฺตฺวา มิคลณฺฑิกํ สมณกุตฺตกํ เอตทโวจ
สาธุ สาธุ สปฺปุริส ลาภา เต สปฺปุริส สุลทฺธํ เต สปฺปุริส
พหุํ ตยา สปฺปุริส ปุญฺญํ ปสุตํ ยํ ตฺวํ อติณฺเณ ตาเรสีติ ฯ
อถโข มิคลณฺฑิโก สมณกุตฺตโก ลาภา กิร เม สุลทฺธํ กิร เม
พหุํ กิร มยา ปุญฺญํ ปสุตํ อติณฺเณ กิราหํ ตาเรมีติ ติณฺหํ ๔
อสึ อาทาย วิหาเรน วิหารํ ปริเวเณน ปริเวณํ อุปสงฺกมิตฺวา
เอวํ วเทติ โก อติณฺโณ กํ ตาเรมีติ ฯ ตตฺถ เย เต ภิกฺขู
อวีตราคา เตสํ ตสฺมึ สมเย โหติเยว ภยํ โหติ ฉมฺภิตตฺตํ
โหติ โลมหํโส ฯ เย ปน เต ภิกฺขู วีตราคา เตสํ ตสฺมึ สมเย น
#๑ ยุ. ม. วทนฺติ ฯ ๒ ยุ. ม. โลหิตคตํ ฯ ๒ เตสุ โปตฺถเกสุ
#นตฺถิ อยํ ปาโฐ ฯ ๔ ยุ. ม. รา. ติกฺขํ ฯ