พระสุตตันตปิฎกไทย: 11/223/333 334 335
สุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค
๕. เป็นผู้มีความพอใจอย่างแรงกล้าในการปรารภความเพียร ทั้งเป็นผู้ไม่หมดความรัก
ในการปรารภความเพียรต่อไปด้วย
๖. เป็นผู้มีความพอใจอย่างแรงกล้าในสติและปัญญาเครื่องรักษาตน ทั้งเป็นผู้ไม่หมด
ความรักในสติและปัญญาเครื่องรักษาตนต่อไปด้วย
๗. เป็นผู้มีความพอใจอย่างแรงกล้าในการแทงตลอดซึ่งทิฐิ ทั้งเป็นผู้ไม่หมดความรัก
ในการแทงตลอดซึ่งทิฐิต่อไปด้วย
[๓๓๓] สัญญา ๗ อย่าง
๑. อนิจจสัญญา
[กำหนดหมายความไม่เที่ยง]
๒. อนัตตสัญญา
[กำหนดหมายเป็นอนัตตา]
๓. อสุภสัญญา
[กำหนดหมายความไม่งาม]
๔. อาทีนวสัญญา
[กำหนดหมายโทษ]
๕. ปหานสัญญา
[กำหนดหมายเพื่อละ]
๖. วิราคสัญญา
[กำหนดหมายวิราคะ]
๗. นิโรธสัญญา
[กำหนดหมายนิโรธ]
[๓๓๔] พละ ๗ อย่าง
๑. สัทธาพละ
[กำลังคือศรัทธา]
๒. วิริยพละ
[กำลังคือความเพียร]
๓. หิริพละ
[กำลังคือหิริ]
๔. โอตตัปปพละ
[กำลังคือโอตตัปปะ]
๕. สติพละ
[กำลังคือสติ]
๖. สมาธิพละ
[กำลังคือสมาธิ]
๗. ปัญญาพละ
[กำลังคือปัญญา]
[๓๓๕] วิญญาณฐิติ ๗ อย่าง
๑. ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย มีสัตว์พวกหนึ่งมีกายต่างกัน มีสัญญาต่างกัน เช่น พวกมนุษย์
และพวกเทพบางพวก พวกวินิปาติกะบางพวก นี้วิญญาณฐิติข้อที่หนึ่ง