พระสุตตันตปิฎกไทย: 11/223/333 334 335

สุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย ปาฏิกวรรค
เล่ม 11
หน้า 223
๕. เป็นผู้มีความพอใจอย่างแรงกล้าในการปรารภความเพียร ทั้งเป็นผู้ไม่หมดความรัก ในการปรารภความเพียรต่อไปด้วย ๖. เป็นผู้มีความพอใจอย่างแรงกล้าในสติและปัญญาเครื่องรักษาตน ทั้งเป็นผู้ไม่หมด ความรักในสติและปัญญาเครื่องรักษาตนต่อไปด้วย ๗. เป็นผู้มีความพอใจอย่างแรงกล้าในการแทงตลอดซึ่งทิฐิ ทั้งเป็นผู้ไม่หมดความรัก ในการแทงตลอดซึ่งทิฐิต่อไปด้วย
[๓๓๓] สัญญา ๗ อย่าง ๑. อนิจจสัญญา
[กำหนดหมายความไม่เที่ยง] ๒. อนัตตสัญญา
[กำหนดหมายเป็นอนัตตา] ๓. อสุภสัญญา
[กำหนดหมายความไม่งาม] ๔. อาทีนวสัญญา
[กำหนดหมายโทษ] ๕. ปหานสัญญา
[กำหนดหมายเพื่อละ] ๖. วิราคสัญญา
[กำหนดหมายวิราคะ] ๗. นิโรธสัญญา
[กำหนดหมายนิโรธ]
[๓๓๔] พละ ๗ อย่าง ๑. สัทธาพละ
[กำลังคือศรัทธา] ๒. วิริยพละ
[กำลังคือความเพียร] ๓. หิริพละ
[กำลังคือหิริ] ๔. โอตตัปปพละ
[กำลังคือโอตตัปปะ] ๕. สติพละ
[กำลังคือสติ] ๖. สมาธิพละ
[กำลังคือสมาธิ] ๗. ปัญญาพละ
[กำลังคือปัญญา]
[๓๓๕] วิญญาณฐิติ ๗ อย่าง ๑. ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย มีสัตว์พวกหนึ่งมีกายต่างกัน มีสัญญาต่างกัน เช่น พวกมนุษย์ และพวกเทพบางพวก พวกวินิปาติกะบางพวก นี้วิญญาณฐิติข้อที่หนึ่ง