ด้วยกันพึงสังคายนา ไม่พึงแก่งแย่งกันในธรรมนั้นการที่พรหมจรรย์นี้พึงยั่งยืนตั้งอยู่นานนั้น พึงเป็นไปเพื่อประโยชน์แก่ชนมาก เพื่อความสุขแก่ชนมาก เพื่ออนุเคราะห์แก่โลก เพื่อ ประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ฯ จบ หมวด ๗ ___________ หมวด ๘

---

[๓๔๐] ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย ธรรมมีประเภทละ ๘ๆ ที่พระผู้มีพระภาคผู้ทรงรู้ทรงเห็น เป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้นตรัสไว้โดยชอบแล้วมีอยู่แล พวกเราทั้งหมดด้วย กันพึงสังคายนา ไม่พึงแก่งแย่งกันในธรรมนั้น การที่พรหมจรรย์นี้พึงยั่งยืนตั้งอยู่นานนั้น พึงเป็นไปเพื่อประโยชน์แก่ชนมาก เพื่อความสุขแก่ชนมาก เพื่ออนุเคราะห์แก่โลก เพื่อประโยชน์ เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ธรรมมีประเภทละ ๘ๆ เป็นไฉน ฯ มิจฉัตตะ ๘ อย่าง ๑. มิจฉาทิฏฐิ

---

[เห็นผิด] ๒. มิจฉาสังกัปปะ

---

[ดำริผิด] ๓. มิจฉาวาจา

---

[วาจาผิด] ๔. มิจฉากัมมันตะ

---

[การงานผิด] ๕. มิจฉาอาชีวะ

---

[เลี้ยงชีวิตผิด] ๖. มิจฉาวายามะ

---

[พยายามผิด] ๗. มิจฉาสติ

---

[ระลึกผิด] ๘. มิจฉาสมาธิ

---

[ตั้งจิตผิด]

---

[๓๔๑] สัมมัตตะ ๘ อย่าง ๑. สัมมาทิฏฐิ

---

[เห็นชอบ] ๒. สัมมาสังกัปปะ

---

[ดำริชอบ]